‫پیاده‌سازی الگوی Result در #C

• هزینه عملکردی: پرتاب و گرفتن استثناها (Throwing and Catching Exceptions) عملیاتی پرهزینه است و در برنامه‌های با حجم بالا می‌تواند کارایی را کاهش دهد.
• پیچیدگی جریان کد: کد پر از بلوک‌های try-catch خواندن و نگهداری آن را دشوار می‌کند.
• عدم شفافیت: استثناها به وضوح نشان نمی‌دهند که چه نتایجی از یک عملیات ممکن است رخ دهد.

• شفافیت: نتیجه موفقیت یا شکست به صورت صریح در نوع بازگشتی مشخص می‌شود.
• کارایی: با حذف استثناها برای خطاهای پیش‌بینی‌شده، سربار عملکردی کاهش می‌یابد.
• خوانایی: جریان کد خطی‌تر و قابل فهم‌تر می‌شود.

public class Result<T>
{
    public bool IsSuccess { get; }
    public T Value { get; }
    public string Error { get; }

    protected Result(bool isSuccess, T value, string error)
    {
        IsSuccess = isSuccess;
        Value = value;
        Error = error;
    }

    public static Result<T> Success(T value) => new Result<T>(true, value, null);
    public static Result<T> Failure(string error) => new Result<T>(false, default, error);
}

• IsSuccess وضعیت عملیات را نشان می‌دهد.
• Value مقدار بازگشتی در صورت موفقیت است.
• Error پیام خطا در صورت شکست را نگه می‌دارد.
• متدهای استاتیک Success و Failure برای ساخت سریع اشیاء Result استفاده می‌شوند.

public Result<int> Divide(int a, int b)
{
    if (b == 0)
        return Result<int>.Failure("تقسیم بر صفر ممکن نیست");
    return Result<int>.Success(a / b);
}

var result = Divide(10, 2);
if (result.IsSuccess)
    Console.WriteLine($"نتیجه: {result.Value}");
else
    Console.WriteLine($"خطا: {result.Error}");

public class Problem
{
    public int StatusCode { get; }
    public string Description { get; }
    public string ErrorCode { get; }
    public List<string> Details { get; }

    public Problem(int statusCode, string description, string errorCode, List<string> details = null)
    {
        StatusCode = statusCode;
        Description = description;
        ErrorCode = errorCode;
        Details = details ?? new List<string>();
    }
}

public class Result<T>
{
    public bool IsSuccess { get; }
    public T Value { get; }
    public Problem Problem { get; }

    private Result(bool isSuccess, T value, Problem problem)
    {
        IsSuccess = isSuccess;
        Value = value;
        Problem = problem;
    }

    public static Result<T> Success(T value) => new Result<T>(true, value, null);
    public static Result<T> Failure(Problem problem) => new Result<T>(false, default, problem);
}

public Result<string> GetUserName(int userId)
{
    if (userId <= 0)
        return Result<string>.Failure(new Problem(400, "شناسه کاربر نامعتبر است", "InvalidUserId"));
    return Result<string>.Success("کاربر نمونه");
}

var result = GetUserName(-1);
if (result.IsSuccess)
    Console.WriteLine(result.Value);
else
    Console.WriteLine($"{result.Problem.Description} (کد خطا: {result.Problem.ErrorCode})");

[HttpGet("{id}")]
public Result<string> Get(int id)
{
    if (id <= 0)
        return Result<string>.Failure(new Problem(400, "شناسه نامعتبر", "InvalidId"));
    return Result<string>.Success("داده دریافت شد");
}