این مقاله به بررسی احراز هویت و اعتبار سنجی هویت در دنیای دیجیتال میپردازد و بر اهمیت پیادهسازی حرفهای این فرآیندها با توجه به تهدیدهای جدید سایبری تاکید میکند. استفاده از استانداردهایی مانند OpenID Connect، OAuth و OpenID VCs به عنوان رویکرد پیشنهادی مطرح میشود.
احراز هویت فرآیندی است که هویت یک کاربر، سیستم، دستگاه، ربات، عامل هوش مصنوعی یا برنامه را تأیید میکند. در یک برنامه وب با تعامل کاربر، هم برنامه و هم کاربر باید احراز هویت شوند. هویت دیجیتال، بازنمایی آنلاین یک فرد، سازمان یا دستگاه است که به نرمافزار اجازه میدهد هویت را تأیید کند.
مقاله سطوح مختلف احراز هویت (LOA) را بررسی میکند و Passkeys را به عنوان بهترین روش احراز هویت و مقاوم در برابر فیشینگ معرفی میکند. برنامههای احراز هویت مانند Microsoft، Google، PING ID و OKTA به عنوان مقاوم در برابر فیشینگ در نظر گرفته نمیشوند. همچنین، استفاده از SMS یا ایمیل برای احراز هویت دو مرحلهای (2FA) به عنوان یک روش ناامنتر مطرح میشود، زیرا میتوان آن را توسط رباتها و عوامل هوش مصنوعی خودکار کرد.
در نهایت، مقاله سطوح مختلف اعتبار سنجی هویت (LOI) را نیز بررسی میکند و بر اهمیت برقراری ارتباط سطح اعتبار هویت توسط نرمافزار به برنامههای کاربردی کلاینت برای تأیید آن تاکید میکند. بالاترین سطح اعتماد در اعتبار سنجی هویت، شناسایی آفلاین توسط یک مقام رسمی مورد اعتماد در یک سازمان معتبر است.
مشاهده مطلب اصلی