این مقاله به بررسی الگوهای طراحی کامپوننتهای ترکیبی در کتابخانههای کامپوننت میپردازد. نویسنده توضیح میدهد که کامپوننتهای ترکیبی انعطافپذیری بالایی را برای مصرفکنندگان فراهم میکنند و روابط بین کامپوننتها را در مارکآپ مشخص میکنند. با این حال، استفاده از کامپوننتهای ترکیبی همیشه مناسب نیست و گاهی استفاده از پراپها (props) انتخاب بهتری است. نویسنده یک مثال بد از کامپوننتهای ترکیبی را نشان میدهد و توضیح میدهد که چرا این مثال ایدهآل نیست. او تاکید میکند که محدود کردن کامپوننتهای فرزند (children) به یک نوع خاص، با استفاده از کامپوننتهای ترکیبی، روش مناسبی نیست. در عوض، استفاده از پراپها و ساختن کامپوننتهای عمومی (generic) برای اطمینان از نوعدهی صحیح پراپها (value، onChange و options) توصیه میشود. نویسنده همچنین تجربه خود را در یک شرکت به نام Adverity با استفاده از کامپوننتهای ترکیبی و سپس تغییر به استفاده از پراپها به اشتراک میگذارد.
مشاهده مطلب اصلی