با کاهش هزینه حاشیهای تولید نرمافزار به سمت صفر، یک تغییر اساسی در نحوه توسعه نرمافزارهای سازمانی در حال رخ دادن است. این تغییر، یک مسیر چهارم را ارائه میدهد که در آن شرکتها با استارتآپهای هوش مصنوعی تخصصی (Vertical AI) همکاری میکنند تا نرمافزارهای سفارشی تولید کنند.
این رویکرد جدید، جایگزینی برای انتخابهای سنتی خرید، ساخت یا استفاده از اکسل را فراهم میکند که هر کدام دارای معایب خود هستند. خرید نرمافزارهای SaaS ممکن است ثبات را ارائه دهد، اما شرکتها را مجبور میکند تا مزیتهای رقابتی خود را قربانی کنند. ساخت نرمافزار به صورت داخلی، نیازها را برآورده میکند، اما اغلب با تاخیر، هزینههای اضافی و بدهی فنی همراه است.
مدل Vertical AI بر پایه دو رکن استوار است: هسته قابل استفاده مجدد و لبه سفارشی. هسته شامل اجزای پیشساختهای مانند احراز هویت، جذب داده، هستیشناسی خاص صنعت و لایههای استدلال عاملی است که امنیت و استانداردسازی SaaS را فراهم میکند. لبه سفارشی، بر روی استثناها و موارد خاص تمرکز دارد که در بیشتر صنایع، ارزش اصلی را ایجاد میکنند.
این رویکرد، نوآوری را تشویق میکند و از ایجاد یک سیستم Fragmented و غیرقابل حسابرسی جلوگیری میکند که اغلب در نتیجه استفاده از ابزارهای "Shadow IT" به وجود میآید. با بهرهگیری از هوش مصنوعی، شرکتها میتوانند نرمافزارهای سفارشی را با هزینه کمتری تولید و نگهداری کنند و در عین حال، نیازهای خاص خود را برآورده سازند.
این تحول، SaaS را تحت فشار قرار میدهد و فرصتهای جدیدی را برای استارتآپهای Vertical AI ایجاد میکند. این مدل، یک تغییر اساسی در معماری نرمافزاری است و به شرکتها امکان میدهد تا از مزایای هر دو جهان - انعطافپذیری سفارشیسازی و امنیت و استانداردسازی - بهرهمند شوند.
مشاهده مطلب اصلی