‫پیاده‌سازی لایه زیرساختی در معماری پاک در .NET 10: هسته EF بدون نشت

این مقاله بخشی از یک سری پنج قسمتی در مورد معماری پاک در .NET 10 است و بر روی لایه زیرساختی تمرکز دارد. لایه زیرساختی جایی است که پیاده‌سازی رابط‌ها از لایه برنامه انجام می‌شود، اتصال به پایگاه داده برقرار می‌شود و با پیچیدگی‌های دنیای واقعی که نمودارهای معماری از آن‌ها غافل می‌شوند، سر و کار داریم. این لایه مسئول دسترسی به پایگاه داده، پیاده‌سازی‌های مخزن و سرویس‌های خارجی مانند کلاینت‌های HTTP، صف‌های پیام و ذخیره‌سازی فایل است. نکته مهم این است که منطق تجاری، سازماندهی موارد استفاده و مدیریت HTTP نباید در این لایه قرار گیرند. این وظایف به ترتیب به لایه‌های دامنه، برنامه و API مربوط می‌شوند. برای راه‌اندازی EF Core، ابتدا باید پکیج‌های Microsoft.EntityFrameworkCore، Microsoft.EntityFrameworkCore.SqlServer و Microsoft.EntityFrameworkCore.Design را به پروژه اضافه کنید. کد نمونه AppDbContext نشان می‌دهد که چگونه یک کلاس DbContext ایجاد شود و مجموعه‌های (Sets) مربوط به موجودیت‌های Domain را تعریف کنید. همچنین، از ApplyConfigurationsFromAssembly برای اعمال تنظیمات از اسمبل استفاده می‌شود. تنظیمات موجودیت‌ها با استفاده از IEntityTypeConfiguration انجام می‌شود. در مثال PromptConfiguration، نحوه نگاشت ویژگی‌های موجودیت Prompt به ستون‌های جدول Prompts در پایگاه داده نشان داده شده است. این شامل تعریف کلید اصلی، طول اجباری فیلد Title، تعریف فیلد Content به عنوان اجباری و تبدیل نوع داده ModelType به یک رشته و برعکس با استفاده از HasConversion است. همچنین، ویژگی Tags به عنوان یک JSON ذخیره می‌شود.