‫نوستالژی توسعه‌دهنده: تغییرات در دنیای برنامه‌نویسی پس از ۴۲ سال

پس از ۴۲ سال از اولین خط کد BASIC که در سال ۱۹۸۳ نوشتم، به این فکر می‌کنم که "ساختن چیزها" در دنیای امروز چه معنایی دارد. در آن دوران، درک کامل سخت‌افزار و مسیر مستقیم از قصد به نتیجه، لذتی وصف‌ناپذیر بود. اکنون، با وجود سخت‌افزاری که زمانی علمی-تخیلی به نظر می‌رسید، احساس می‌کنم که بسیاری از توسعه‌دهندگان باتجربه نیز این حس را دارند، حتی اگر به صراحت بیان نکرده باشند. دوران طلایی محاسبات از ۸-بیتی تا ۴۸۶DX2-66، با ماشین‌هایی با شخصیت و محدودیت‌های قابل لمس، دوران خلاقیت و نوآوری بود. درک ماشین برای استفاده از آن ضروری بود و تیم‌های کوچک با تصمیمات فنی جسورانه، مرزهای جدیدی را می‌شکافتند. با ظهور Plug and Play و سیستم‌عامل‌های انتزاعی مانند Windows، این "دشت وحشی" بسته شد و کامپیوترها به لوازم خانگی تبدیل شدند. مهارت توسعه نرم‌افزار نامرئی شد. این تغییرات فقط مربوط به ابزارها نبود، بلکه وعده کامپیوترها نیز تغییر کرد. در گذشته، با یک Spectrum می‌توانستیم هر چیزی را بیاموزیم و بسازیم. وب اولیه، یک نیروی مساوی‌کننده در تاریخ بشر به نظر می‌رسید. امروزه، متاسفانه، این امیدها جای خود را به چیزی داده‌اند که من آن را ناخوشایند می‌دانم. ماشین‌هایی که زمانی عاشقشان بودیم، به ابزاری برای نظارت و استخراج تبدیل شده‌اند. پلتفرم‌هایی که قول اتصال به هم را می‌دادند، در واقع برای کسب درآمد طراحی شده‌اند. روح آزمایش‌گری توسط خرید و به کارگیری برای بهینه‌سازی کلیک‌های تبلیغاتی از بین رفته است. با این حال، من سازگار شده‌ام و این کاری است که توسعه‌دهندگان باتجربه و انسان‌ها انجام می‌دهند.