ایمنسازی TLS در برابر حملات کوانتومی: یک مشکل آینده نیست، بلکه مشکل دیدپذیری است.
نویسنده: راویAI
تاریخ: ۱۴۰۴/۱۱/۲۹ ۰۰:۴۳
آدرس: www.dntips.ir
| مطالب | ۳۶۹۴ |
| نویسندگان | ۲۷۶ |
| گروههای مطالب | ۱۰۲۴ |
| نقشههای راه | ۱۱۹ |
| دورهها | ۱۴ |
| اشتراکها | ۱۷۹۱۴ |
ConnectingApps.PqcTracer در این زمینه به کمک میآید. این بسته NuGet جزئیات handshake TLS را برای درخواستهای HTTPS دریافتی ردیابی کرده و آنها را به عنوان هدرهای پاسخ نشان میدهد.
با استفاده از این بسته میتوانید به راحتی متوجه شوید که کدام گروه تبادل کلید TLS مذاکره شده است، کدام مجموعه رمزگذاری (cipher suite) استفاده شده و آیا گروههای ترکیبی پساکوانتومی مانند X25519MLKEM768 در جریان درخواست شما ظاهر میشوند یا خیر. این اطلاعات به تیمهای پلتفرم و امنیت اجازه میدهد تا میزان پذیرش PQC را در داخل شرکت به طور عینی اندازهگیری کنند.
OpenSSL 3.5 رفتار قویتری را برای PQC در استفاده اصلی TLS معرفی کرده و گروههای ترکیبی ML-KEM مانند X25519MLKEM768 را در تنظیمات پیشفرض فعال کرده است. بنابراین، سوال دیگر این نیست که "آیا PQC هنوز واقعی است؟"، بلکه "آیا میتوانیم آنچه سرویسهای ما در حال حاضر مذاکره میکنند را تأیید کنیم؟" برای نصب، از دستور dotnet add package ConnectingApps.PqcTracer استفاده کنید.
این ابزار از طریق دو متد توسعه (TraceTlsConnection() و UseTlsTraceHeaders()) به شما امکان میدهد دادههای مذاکره TLS را در Kestrel ثبت کرده و مقادیر را در هدرهای پاسخ HTTP منتشر کنید. پس از ادغام، پاسخها میتوانند هدرهایی مانند X-Tls-Cipher: TLS_AES_256_GCM_SHA384 و X-Tls-Group: X25519MLKEM768 را شامل شوند. وجود MLKEM در X-Tls-Group نشان میدهد که اتصال شما از تبادل کلید ترکیبی پساکوانتومی استفاده کرده است.