‫معرفی گردش کار کدنویسی عاملی: یک مثال عملی

در این مقاله، یک مثال عملی از گردش کار کدنویسی عاملی (Agentic Coding Workflow) ارائه شده است. این روش به منظور بازسازی یک برنامه قبلی که با استفاده از روش "کدنویسی حس خوب" (Vibe Coding) ایجاد شده بود، به کار گرفته شده است. هدف اصلی، کاهش زمان توسعه از سه روز به کمتر از یک روز است. این رویکرد شامل ایجاد یک برنامه کامل در یک زمان است، به جای توسعه تدریجی و مرحله به مرحله. برای این منظور، از چندین فایل .md استفاده می‌شود که فایل اصلی، دستورالعمل‌هایی برای ایجاد فایل‌های اضافی ارائه می‌دهد. این فرآیند نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و تعیین معماری کلی برنامه است، درست مانند یک معمار که قبل از شروع ساخت و ساز، نقشه‌های معماری را طراحی می‌کند. نکته مهم این است که در روش کدنویسی عاملی، توسعه‌دهنده مسئول تعیین معماری برنامه است، از جمله انتخاب پایگاه داده، Data Context (مانند EF Core یا Dapper)، و روش احراز هویت (مانند JWT یا cookie-based authentication). در این مثال، از Visual Studio Code و مدل زبانی بزرگ Claude Opus برای کدنویسی استفاده می‌شود. برای بهبود ظاهر برنامه، از وب‌سایت Stitch با گوگل برای ایجاد طرح‌های اولیه (mockups) استفاده شده است. این طرح‌ها به عنوان ورودی به مدل زبانی بزرگ ارائه می‌شوند. در نهایت، این مقاله به تفاوت بین کدنویسی حس خوب (که در آن AI تمام تصمیمات را می‌گیرد) و کدنویسی عاملی (که در آن توسعه‌دهنده معماری را تعیین می‌کند) اشاره می‌کند.