‫مدیریت حافظه و جمع‌آوری زباله (Garbage Collection) - قسمت سوم

1. تخصیص حافظه (Allocation) برای اشیای جدید.
2. شناسایی اشیای زنده (Identify Live Objects) که هنوز توسط برنامه استفاده می‌شوند.
3. آزادسازی حافظه‌ی مرده (Reclaim Dead Objects)؛ اشیایی که دیگر استفاده نمی‌شوند.

New():
	ref ← allocate()
	if ref = null
    	collect()  	/* Heap is full */
    	ref ← allocate()
	if ref = null
    	error "Out of memory"  /* Heap is still full */
	return ref

markFromRoots():
	initialise(worklist)
	for each fld in Roots
    	ref ← fld
    	if ref ≠ null && not isMarked(ref)
        	setMarked(ref)
        	add(worklist, ref)
	mark()

initialise(worklist):
	worklist ← empty

mark():
	while not isEmpty(worklist)
    	ref ← remove(worklist)  /* ref is marked */
    	for each fld in Pointers(ref)
        	child ← *fld
        	if child ≠ null && not isMarked(child)
            	setMarked(child)
            	add(worklist, child)

sweep(start, end):
	scan ← start
	while scan < end
    	if isMarked(scan)
        	unsetMarked(scan)
    	else
        	free(scan)
    	scan ← nextObject(scan)

1. سادگی: پیاده‌سازی و درک این الگوریتم نسبتاً آسان است.
2. انعطاف‌پذیری: می‌تواند برای انواع مختلفی از برنامه‌ها استفاده شود.

1. وقفه‌ی طولانی: چون Mutator باید متوقف شود، زمان توقف ممکن است برای برنامه‌های تعاملی مشکل‌ساز شود.
2. هزینه‌ی مرور کل هیپ: مرحله‌ی Sweep باید تمام هیپ را بررسی کند که ممکن است برای هیپ‌های بزرگ گران باشد.