به فصل اول این سری آموزشی خوش آمدید! در این بخش، ما پایههای سرور ایمیل خود را بنا میکنیم. با درک مفاهیم اولیه شروع کرده، سرور اوبونتوی خود را آماده میکنیم و در نهایت، نرمافزار کلیدی این دوره، یعنی Postfix، را نصب و پیکربندی اولیه میکنیم.
بخش ۱.۱: مقدمه: چرا به یک سرور ارسال ایمیل (Send-Only) نیاز داریم؟
شاید بپرسید چرا وقتی سرویسهای ایمیل معروفی مانند Gmail یا سرویسهای ایمیل شرکتی وجود دارند، باید خودمان یک سرور ایمیل راهاندازی کنیم؟ پاسخ در کاربرد خاص این نوع سرور نهفته است.
یک سرور ایمیل "فقط ارسال" (Send-Only) برای ارسال ایمیلهای سیستمی و تراکنشی طراحی شده است و نیازی به دریافت و ذخیره ایمیل ندارد. کاربردهای اصلی آن عبارتند از:
- اطلاعرسانیهای وبسایت: ارسال ایمیلهای ثبتنام، بازیابی رمز عبور، و خوشامدگویی از طریق یک وبسایت (مثلاً وردپرس یا جوملا).
- گزارشهای سیستمی: ارسال خودکار گزارشها، خطاها و هشدارهای سرور به مدیر سیستم.
- ارسال ایمیل از برنامههای کاربردی: برنامههایی که نیاز دارند ایمیلهای نوتیفیکیشن یا تراکنشی برای کاربران خود ارسال کنند.
مزایای استفاده از سرور شخصی:
- کنترل کامل: شما بر تمام جنبههای ارسال، از جمله امنیت و لاگها، کنترل کامل دارید.
- هزینه پایین: به جای پرداخت هزینه به سرویسهای ارسال ایمیل (Transactional Email Services)، میتوانید با هزینه نگهداری سرور، این کار را انجام دهید.
- عدم وابستگی: به محدودیتهای ارسال روزانه یا ساعتی سرویسهای دیگر وابسته نخواهید بود.
در این دوره، ما یاد میگیریم که چگونه Postfix را به عنوان یک SMTP سرور ساده و امن برای همین منظور پیکربندی کنیم.
بخش ۱.۲: پیشنیازها: آمادهسازی سرور اوبونتو
قبل از شروع نصب، باید مطمئن شویم که سرور ما آماده است.
- یک سرور با سیستمعامل Ubuntu: این دوره برای نسخههای جدید اوبونتو (مانند 20.04، 22.04 یا بالاتر) طراحی شده است. شما به یک سرور مجازی (VPS) یا سرور اختصاصی با دسترسی ریشه (root) یا یک کاربر با دسترسی
sudo نیاز دارید. - یک نام دامنه (Domain Name): شما باید یک دامنه ثبتشده داشته باشید که بتوانید رکوردهای DNS آن را مدیریت کنید. برای مثال:
yourdomain.com. - باز بودن پورت 25: بسیاری از ارائهدهندگان خدمات ابری، پورت SMTP (پورت 25) را به صورت پیشفرض مسدود میکنند تا از ارسال اسپم جلوگیری کنند. قبل از شروع، از طریق پنل کاربری یا پشتیبانی ارائهدهنده سرور خود، اطمینان حاصل کنید که این پورت برای سرور شما باز است. در غیر این صورت، ایمیلهای شما به مقصد نمیرسند.
اقدامات اولیه روی سرور:
ابتدا با استفاده از SSH به سرور خود متصل شوید و سیستم را بهروزرسانی کنید:
sudo apt update
sudo apt upgrade -y
بخش ۱.۳: نصب Postfix و تنظیم Hostname
اکنون آماده نصب Postfix هستیم. در کنار آن، یکی از مهمترین تنظیمات اولیه، یعنی Hostname را نیز پیکربندی میکنیم.
۱. تنظیم صحیح Hostname
Hostname یا نام میزبان، باید یک نام دامنه کاملاً معتبر (Fully Qualified Domain Name - FQDN) باشد. این نام همان چیزی است که سرور شما هنگام معرفی خود به دیگر سرورهای ایمیل استفاده میکند. بهترین روش، استفاده از یک سابدامین مانند mail.yourdomain.com است.
برای تنظیم Hostname، دستور زیر را اجرا کنید (به جای mail.yourdomain.com نام دامنه خود را قرار دهید):
sudo hostnamectl set-hostname mail.yourdomain.com
برای بررسی اینکه آیا تغییرات اعمال شده است، ترمینال را بسته و دوباره وارد شوید یا دستور hostname -f را اجرا کنید.
۲. نصب Postfix
برای نصب Postfix، دستور زیر را در ترمینال وارد کنید. در حین نصب، یک صفحه تنظیمات گرافیکی ساده به شما نمایش داده خواهد شد.
sudo apt install postfix
در مراحل نصب، از شما چند سوال پرسیده میشود:
- General type of mail configuration: در این مرحله، گزینه
Internet Site را انتخاب کنید. این گزینه به Postfix میگوید که سرور شما مستقیماً به اینترنت متصل است و خودش ایمیلها را ارسال و دریافت میکند (اگرچه ما آن را فقط برای ارسال پیکربندی خواهیم کرد). - System mail name: در این بخش، دامنه اصلی خود را وارد کنید، نه سابدامین. برای مثال:
yourdomain.com. این همان دامنهای است که ایمیلها با نام آن ارسال میشوند (مثلاً info@yourdomain.com).
پس از اتمام نصب، Postfix به صورت خودکار اجرا میشود. برای اطمینان از اینکه سرویس فعال است، میتوانید از دستور زیر استفاده کنید:
sudo systemctl status postfix
خروجی باید نشان دهد که سرویس active (running) است.
تبریک! شما با موفقیت Postfix را نصب کرده و تنظیمات اولیه آن را انجام دادهاید. در فصل بعدی، به سراغ یکی از مهمترین بخشها، یعنی تنظیمات DNS، خواهیم رفت تا به سرورهای دیگر در سراسر جهان اعلام کنیم که سرور ما یک ارسالکننده ایمیل معتبر است.