‫ConstantExpectedAttribute: گشودن قفل بهینگی با آگاه‌سازی کامپایلر

public class Logger
{
    public void Log(LogLevel level, string message)
    {
        if (level == LogLevel.Debug)
        {
            WriteDebug(message);
        }
        else if (level == LogLevel.Info)
        {
            WriteInfo(message);
        }
        else if (level == LogLevel.Error)
        {
            WriteError(message);
        }
        // و غیره...
    }

    // ... متدهای کمکی
}

• کد حجیم‌تر: تمام شاخه‌های if و else باید به زبان ماشین ترجمه و در فایل اجرایی گنجانده شوند.
• اجرای کندتر: در هر بار فراخوانی متد Log، پردازنده (CPU) باید این مقایسه‌ها را انجام دهد.
• پیش‌بینی انشعاب (Branch Prediction) ضعیف‌تر: در مسیرهای داغ (Hot Paths) که این متد میلیون‌ها بار فراخوانی می‌شود، این بررسی‌های شرطی مکرر می‌تواند باعث خطای پیش‌بینی انشعاب در CPU و هدر رفتن چرخه‌های پردازشی گران‌بها شود.

• غیرقابل اتکا بود: هیچ تضمینی وجود نداشت که JIT این بهینه‌سازی را انجام دهد.
• زمان‌بر بود: این بهینه‌سازی (اگر اتفاق می‌افتاد) در زمان اجرای برنامه رخ می‌داد، نه زمان کامپایل.
• هیچ بازخوردی وجود نداشت: ما به عنوان توسعه‌دهنده، هیچ راهی نداشتیم که به کامپایلر بگوییم: "رفیق، به من اعتماد کن! این پارامتر یک مقدار ثابت است." و مهم‌تر اینکه، اگر همکار ما سهواً یک مقدار متغیر به این متد پاس می‌داد، هیچ هشداری دریافت نمی‌کرد.

public class Logger
{
    public void Log(
        [ConstantExpected] LogLevel level, // <-- جادو اینجاست
        string message)
    {
        if (level == LogLevel.Debug)
        {
            WriteDebug(message);
        }
        else if (level == LogLevel.Info)
        {
            WriteInfo(message);
        }
        else if (level == LogLevel.Error)
        {
            WriteError(message);
        }
    }
}

// ... و استفاده از آن
logger.Log(LogLevel.Info, "عملیات شروع شد");

• ارزیابی ثابت (Constant Folding): کامپایلر کل عبارت‌های شرطی را در زمان کامپایل ارزیابی می‌کند.
• حذف کدهای مرده (Dead Code Elimination): کامپایلر می‌بیند که شرط‌های level == LogLevel.Debug و level == LogLevel.Errorهمیشه غلط (false) هستند. در نتیجه، کل آن دو شاخه if را به سادگی از کد نهایی حذف می‌کند.
• درون‌ریزی (Inlining): کامپایلر شرط level == LogLevel.Info را (که همیشه true است) نیز حذف کرده و مستقیماً متد WriteInfo(message) را جایگزین کل بلوک if می‌کند.

// هشدار IDE: این پارامتر انتظار یک مقدار ثابت را دارد
var dynamicLevel = GetLogLevelFromConfig();
logger.Log(dynamicLevel, "این کد هشدار دریافت می‌کند");

public void SetThreadPoolSize(
    [ConstantExpected(Min = 1, Max = 64)] int threadCount)
{
    // کامپایلر حالا می‌داند که threadCount بین 1 تا 64 است
    // و می‌تواند بهینه‌سازی‌هایی مثل "حذف بررسی کران‌ها" (Bounds Check Elimination)
    // را روی آرایه‌ها انجام دهد.
}

• بله، استفاده کنید: در "مسیرهای داغ" (Hot Paths) که متدها مکرراً فراخوانی می‌شوند، برای پارامترهای کانفیگ که در زمان کامپایل مشخص هستند (مثل LogLevel)، و برای فلگ‌های فعال‌سازی فیچرها.
• نه، استفاده نکنید: برای مقادیری که ذاتاً پویا هستند، مانند ورودی کاربر، مقادیر خوانده شده از دیتابیس در زمان اجرا، یا پارامترهای APIهای عمومی که انتظار دارید کاربران مقادیر متغیر به آن‌ها پاس دهند.