‫به‌جای Setup و Teardown در آزمون‌های واحد، از متدهای کمکی استفاده کنید

• یکی از مشکلات اصلی، عدم انعطاف‌پذیری است. ویژگی Setup یک مجموعه ثابت از پیش‌تنظیمات را برای همه آزمون‌ها اعمال می‌کند، در حالی که هر آزمون ممکن است به شرایط متفاوتی نیاز داشته باشد. این امر می‌تواند منجر به آماده‌سازی بیش از حد (Over-Setup) یا ناکافی (Under-Setup) شود که در نهایت خوانایی و کارایی آزمون را کاهش می‌دهد. به عنوان مثال، اگر یک آزمون به یک شیء خاص نیاز نداشته باشد که در Setup ایجاد شده، این کد اضافی فقط باعث سردرگمی می‌شود.
• علاوه بر این، استفاده از Setup می‌تواند وابستگی ناخواسته بین آزمون‌ها ایجاد کند. اگر وضعیت اشیاء بین آزمون‌ها به اشتراک گذاشته شود، تغییر در یک آزمون ممکن است به طور غیرمنتظره‌ای بر آزمون دیگر اثر بگذارد. این نقض اصل استقلال آزمون‌ها (Test Isolation) است که یکی از پایه‌های اساسی آزمون‌نویسی محسوب می‌شود.
• در نهایت، خوانایی کد نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. وقتی منطق آماده‌سازی در Setup جدا از آزمون قرار دارد، توسعه‌دهنده باید بین چندین بخش کد جابه‌جا شود تا بفهمد چه اتفاقی در حال رخ دادن است. این پراکندگی باعث می‌شود درک سریع آزمون‌ها دشوارتر شود، به‌ویژه در پروژه‌های بزرگ که تعداد آزمون‌ها زیاد است.

private readonly StringCalculator stringCalculator;
public StringCalculatorTests()
{
    stringCalculator = new StringCalculator();
}

[Fact]
public void Add_TwoNumbers_ReturnsSumOfNumbers()
{
    var result = stringCalculator.Add("0,1");

    Assert.Equal(1, result);
}

[Fact]
public void Add_TwoNumbers_ReturnsSumOfNumbers()
{
    var stringCalculator = CreateDefaultStringCalculator();

    var actual = stringCalculator.Add("0,1");

    Assert.Equal(1, actual);
}

private StringCalculator CreateDefaultStringCalculator()
{
    return new StringCalculator();
}