در این مقاله، نویسنده استدلال میکند که صنعت فناوری در سالهای اخیر، انعطافپذیری توسعهدهندگان را با بهرهوری آنها اشتباه گرفته است. این اشتباه منجر به این شده که توسعهدهندگان زمان خود را صرف تصمیمگیری در مورد زیرساختها میکنند، به جای تمرکز بر روی ساخت محصول. نویسنده پیشنهاد میکند که پلتفرمها باید تصمیمات زیرساختی را به صورت پیشفرض انجام دهند تا توسعهدهندگان بتوانند بر روی کارهای مهمتر تمرکز کنند. او به تجربه خود در پروژه Donabe اشاره میکند که بر اساس اعلام محدودیتها بود، در حالی که صنعت مسیر دیگری را انتخاب کرد و منجر به پیچیدگیهای غیرضروری و فرسودگی توسعهدهندگان شد. در نهایت، نویسنده معتقد است که "نظر داشتن" (opinions) محدودیت نیستند، بلکه تصمیماتی هستند که دیگران قبلاً گرفتهاند تا از تصمیمگیریهای مکرر و غیرضروری جلوگیری شود.
مشاهده مطلب اصلی