‫معرفی راه جدیدی برای Reflection در دات‌نت ۸

1. دسترسی به فیلد (Field Access): برای خواندن یا نوشتن در فیلدهای خصوصی.
2. دسترسی به متد (Method Access): برای فراخوانی متدهای خصوصی.
3. دسترسی به سازنده (Constructor Access): برای ایجاد نمونه از کلاس با سازنده خصوصی.

public class Counter
{
    private int _count = 0;
    public int CountPlusOne => _count + 1;
}

public class Accessor
{
    [UnsafeAccessor(UnsafeAccessorKind.Field, Name = "_count")]
    public static extern ref int GetCountField(Counter counter);
}

// استفاده
var counter = new Counter();
Accessor.GetCountField(counter) = 100;
Console.WriteLine(counter.CountPlusOne); // خروجی: 101

1. عملکرد بهتر: برخلاف بازتاب که شامل جست‌وجو و فراخوانی غیرمستقیم است، UnsafeAccessorAttribute دسترسی تقریباً مستقیم به عضو را فراهم می‌کند. بنچمارک‌ها نشان می‌دهند که سرعت آن به متدهای عادی بسیار نزدیک است.
2. پشتیبانی از AOT: این ویژگی با حذف وابستگی به بازتاب، امکان استفاده در پروژه‌های AOT مانند کتابخانه‌هایی مثل System.Text.Json را فراهم می‌کند.
3. انعطاف‌پذیری: امکان دسترسی به انواع مختلف اعضا (فیلدها، متدها، سازنده‌ها) با یک روش یکپارچه.

[MemoryDiagnoser]
public class Benchmark
{
    private readonly Counter _counter = new();

    [Benchmark]
    public int DotNet7()
    {
        typeof(Counter)
            .GetField("_count", BindingFlags.Instance | BindingFlags.NonPublic)
            .SetValue(_counter, 100);
        return _counter.CountPlusOne;
    }

    [Benchmark]
    public int DotNet8()
    {
        GetCountField(_counter) = 100;
        return _counter.CountPlusOne;
    }

    [UnsafeAccessor(UnsafeAccessorKind.Field, Name = "_count")]
    private static extern ref int GetCountField(Counter counter);
}

• تست واحد (Unit Testing): دسترسی به اعضای خصوصی برای اعتبارسنجی وضعیت داخلی اشیاء.
• بهینه‌سازی کتابخانه‌ها: مانند System.Text.Json که نیاز به دسترسی به فیلدهای خصوصی برای سریال‌سازی دارد.
• توسعه ابزارهای سطح پایین: مانند پروفایلرها یا دیباگرها که به دسترسی مستقیم به ساختارهای داخلی نیاز دارند.

public class UnsafeAccessorExample
{
    private string UnsafeMethod()
    {
        return "Unsafe Name";
    }
}

public class UnsafeAccessorClass
{
    [UnsafeAccessor(UnsafeAccessorKind.Method, Name = "UnsafeMethod")]
    public static extern string GetUnsafeMethod(UnsafeAccessorExample unsafeExample);
}

// استفاده
var example = new UnsafeAccessorExample();
var result = UnsafeAccessorClass.GetUnsafeMethod(example);
Console.WriteLine(result); // خروجی: Unsafe Name

1. ناامنی: دسترسی به اعضای خصوصی می‌تواند قراردادهای کپسوله‌سازی (Encapsulation) را نقض کند و به وضعیت‌های غیرمنتظره منجر شود.
2. وابستگی به نام‌ها: اگر نام عضو تغییر کند (مثلاً در ریفکتورینگ)، کد از کار می‌افتد، زیرا این ویژگی به نام رشته‌ای (String) وابسته است.
3. عدم پشتیبانی در نسخه‌های قدیمی‌تر: این ویژگی فقط در دات‌نت ۸ و بالاتر در دسترس است.

• راه جدیدی برای بازتاب در دات‌نت ۸
• دسترسی به اعضای خصوصی بدون بازتاب در سی‌شارپ
• UnsafeAccessor دوست جدید من است
• مقدمه‌ای بر کلاس UnsafeAccessorAttribute در دات‌نت ۸