‫ویژگی جدید Extension Members در C# 14.0

public static extension StringExtension for string
{
    public int WordCount
    {
        get => this.Split(' ', StringSplitOptions.RemoveEmptyEntries).Length;
    }
}

string text = "Hello world from C#";
Console.WriteLine(text.WordCount); // خروجی: 4

• متدها (Methods): مشابه متدهای افزونه‌ای قدیمی، اما با انعطاف بیشتر در تعریف.
• ویژگی‌ها (Properties): مانند مثال بالا، امکان افزودن ویژگی‌های فقط خواندنی یا خواندنی/نوشتنی وجود دارد.
• رویدادها (Events): برای پشتیبانی از الگوهای مبتنی بر رویداد در نوع‌های هدف.
• اعضای ثابت (Static Members): برای افزودن عملکردهای ثابت به نوع‌ها.
• اپراتورها (Operators): برای تعریف یا بازتعریف رفتار اپراتورها.

public static extension StringEventExtension for string
{
    public event EventHandler? ContentChanged;

    public void UpdateContent(string newContent)
    {
        this = newContent; // فرض بر امکان تغییر مقدار
        ContentChanged?.Invoke(this, EventArgs.Empty);
    }
}

1. عدم پشتیبانی از اعضای خصوصی (Private Members): اعضای افزونه‌ای نمی‌توانند به اعضای خصوصی یا داخلی نوع هدف دسترسی داشته باشند، مگر اینکه در محدوده دسترسی مجاز باشند.
2. عدم تغییر نوع اصلی: Extension Members تغییری در تعریف نوع اصلی ایجاد نمی‌کنند و صرفاً به‌عنوان یک لایه اضافی عمل می‌کنند.
3. تداخل با اعضای موجود: اگر نامی که برای عضو افزونه انتخاب می‌شود با یک عضو موجود در نوع هدف همنام باشد، عضو اصلی اولویت دارد و افزونه نادیده گرفته می‌شود.

1. انعطاف‌پذیری در طراحی: توسعه‌دهندگان می‌توانند نوع‌های موجود را بدون نیاز به ارث‌بری یا تغییر کد منبع گسترش دهند.
2. پشتیبانی از توسعه ماژولار: Extension Members امکان جداسازی منطق اضافی از کد اصلی را فراهم می‌کند، که به نگهداری بهتر کد کمک می‌کند.
3. سازگاری با کتابخانه‌های موجود: این ویژگی به‌ویژه برای کار با کتابخانه‌های شخص ثالث که امکان تغییر آن‌ها وجود ندارد، ایده‌آل است.
4. تجربه کاربری بهتر: اعضای افزونه به‌صورت یکپارچه با نوع اصلی کار می‌کنند و تجربه‌ای مشابه اعضای داخلی ارائه می‌دهند.

1. گسترش نوع‌های سیستمی: افزودن ویژگی‌هایی مانند WordCount به نوع string یا متدهای کمکی به نوع‌های مجموعه مانند List<T>.
2. تطبیق با کتابخانه‌های خارجی: اضافه کردن قابلیت‌های جدید به نوع‌های تعریف‌شده در کتابخانه‌های شخص ثالث.
3. پیاده‌سازی الگوهای طراحی: استفاده از رویدادهای افزونه برای پشتیبانی از الگوهایی مانند Observer یا Pub/Sub.
4. ساده‌سازی APIها: ایجاد ویژگی‌های محاسباتی که خواندن کد را ساده‌تر می‌کنند، مانند محاسبه طول یک لیست بدون نیاز به متدهای اضافی.