‫اعضای توسعه‌دهنده C# در C# 14

اعضای توسعه‌دهنده (Extension Members) در زبان برنامه‌نویسی C# به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهند تا بدون نیاز به تغییر در تعریف اصلی نوع، اعضای جدیدی را به انواع موجود اضافه کنند. این قابلیت برای انواع داخلی، انواع کتابخانه‌های شخص ثالث و APIها بسیار مفید است. این ویژگی از نسخه 3.0 در سال 2007 با استفاده از متدهای توسعه‌دهنده (Extension Methods) وجود داشت، اما محدود به متدها بود و امکان ایجاد ویژگی‌هایی مانند پراپرتی‌ها، فیلدها یا عملگرها وجود نداشت. نسخه جدید C# 14 امکان ایجاد پراپرتی‌ها و متدهای استاتیک و نمونه‌ای (instance) و همچنین عملگرها را فراهم می‌کند. برای مثال، می‌توان ساختار DateTime را با استفاده از یک متد توسعه‌دهنده برای یافتن اولین دوشنبه هر فصل گسترش داد. این قابلیت در سناریوهایی مانند برنامه‌ریزی تولید که نیاز به شروع در یک روز خاص دارند، کاربرد دارد. کد تعریف متد توسعه‌دهنده کلاس و متد را static می‌سازد و از کلمه کلیدی this برای مشخص کردن نوعی که باید گسترش یابد، استفاده می‌کند. با این حال، این متد یک عضو استاتیک نیست. استفاده از این متدها به صورت زیر است: DateTime myDate = DateTime.Now;. بلوک توسعه‌دهنده امکان تعریف متدها، پراپرتی‌ها و سایر اعضا را بدون استفاده از نحو this برای هر عضو فراهم می‌کند. تیم C# تلاش کرده است تا از ایجاد اختلال در کدهای موجود جلوگیری کند، بنابراین نحو استفاده از این ویژگی‌ها به سبک کدنویسی بستگی دارد و نیازی به تغییر متدهای توسعه‌دهنده موجود نیست. به طور خلاصه، اعضای توسعه‌دهنده برای سناریوهای مختلفی از جمله تبدیل متدهای کمکی به پراپرتی‌ها، سازماندهی توسعه‌های مرتبط، ادغام ثابت‌ها یا کارخانه‌های استاتیک در انواع موجود، تعریف عملگرها در انواع خارجی و ایجاد حس یکپارچه‌سازی بیشتر APIهای شخص ثالث مفید هستند.